Kurbanları kesmiş, payları ayırmıştık. Yorgunduk ama asıl iş yeni başlıyordu: dağıtım.
Yerel arkadaşlarımızla birlikte mahalleye girdik. Sokaklar dar, evler daha da dardı. Kapı kapı dolaşıyorduk. Birini çaldık.
Kapıyı yaşlı bir teyze açtı. Bizim anlamadığımız bir dilde, yanımızdaki yerel arkadaşlara bir şeyler söyledi. Arkadaşlarımız onun sözlerini bize yemin ederek aktardı:
En son eti de yine siz getirmiştiniz, Kurban Bayramı'nda.
Yaşlı bir teyze, Nijerya
Teyzenin sözü kısaydı ama anlattığı bir yıldı. Bir bayramdan ötekine, o evin sofrasına giren et kurban etiydi.
Kurban bizim için bir günlük dağıtım değil. Dünyanın pek çok yerinde et, sofraya yılda bir kez, bayramda giriyor. Kestiğimiz her hisse böyle bir kapıya ulaşıyor.
Gelin, gelecek Kurban Bayramı'nda o kapıyı birlikte çalalım.
Fotoğraf Nijerya'daki 2025 kurban dağıtımımızdan; hikâyedeki kişiye ait değildir. Kişilerin adı paylaşılmamıştır.




